در پشت‌صحنه جدید‌ترین برنامه طنز عروسکی شبکه ۳ چه خبر است؟
شبکه سه برنامه‌ای با عنوان «شوخی‌شوخی» را چند شبی است ساعت ۲۱ و ۳۰ دقیقه روی آنتن دارد، برنامه‌ای با اجرای عبدا... روا و با حضور ده‌ها عروسک دوست‌داشتنی و شیرین که قرار است با شیرین‌زبانی‌ها و ابله بودن‌شان خاطرات خوش دیگری را برای ما رقم بزنند.
به گزارش «سدید»؛ علاقه به برنامه‌های عروسکی و شخصیت‌های بی‌جانی که با هنر هنرمندان این رشته جان گرفتند، از دوران «مدرسه موش‌ها» و بعد «کلاه‌قرمزی» در وجود ما شکل گرفت. هنوز هم بسیاری از خاطرات شیرین‌مان را مدیون تیم مرضیه برومند و ایرج طهماسب و حمید جبلی هستیم. این اواخر هم که «جناب‌خان» توانست به یکی از شخصیت‌های محبوب ما تبدیل شود. حال شبکه سه برنامه‌ای با عنوان «شوخی‌شوخی» را چند شبی است ساعت ۲۱ و ۳۰ دقیقه روی آنتن دارد. برنامه‌ای با اجرای عبدا... روا و با حضور ده‌ها عروسک دوست‌داشتنی و شیرین که قرار است با شیرین‌زبانی‌ها و ابله بودن‌شان خاطرات خوش دیگری را برای ما رقم بزنند. به پشت‌صحنه این برنامه رفته و گزارشی تهیه کرده ایم و با کارگردان، تهیه‌کننده، مجری و یکی از صداپیشه‌ها گفتگو کرده ایم که خواندن آن خالی از لطف نیست. پس برای آشنایی بیشتر با این برنامه همراه ما باشید:

«شوخی‌شوخی» در پردیس تئاتر تهران
مدتی است بر و بچه‌های جوان و دغدغه‌مند محیط‌زیست و در راس آن‌ها محمد ابوالحسنی به عنوان تهیه‌کننده تیم شوخی‌شوخی در سالن استاد داوود رشیدی پردیس تئاتر تهران گرد هم آمده‌اند تا با حدود ۴۰ عروسک لحظات خوشی را برای مخاطبان شبکه سه ایجاد کنند و گامی هرچند کوچک در جهت فرهنگ‌سازی محیط‌زیست و حل مشکلات اجتماعی در جامعه بردارند. به محض ورود با عروسک‌های برنامه مواجه می‌شویم که در گوشه‌ای از استودیو صامت و بی‌جان منتظرند تا عروسک‌گردان‌ها و صداپیشه‌ها به آن‌ها جان ببخشند. سه عروسک دیگر هم به نام‌های «بال‌گنده»، «کله‌گنده» و «خرس‌گنده» در گوشه‌ای قرار دارند که مربوط به آیتم پیام‌های غیربازرگانی است. پرده سبز کروماکی هم در گوشه‌ای دیگر از استودیو قرار دارد که مربوط به بخش‌های تماشاچی‌ها و برخی آیتم‌هاست. محمد لقمانیان هم که کارگردانی برنامه را برعهده دارد، مشغول هماهنگی‌های نهایی با همکارانش است. قرار است آیتم‌های «شوخی‌بان» را در محوطه باز بگیرند؛ بنابراین عروسک‌گردان‌ها تعدادی از عروسک‌ها را با خود به فضای باز محوطه می‌برند. نگاه‌مان به یک‌سری گلدان‌های پر از گل می‌افتد که در گوشه‌ای از محوطه کنار هم چیده شده است. دلیلش را از یکی از عوامل می‌پرسیم. او نیز می‌گوید که چند روز یک‌بار برای این‌که گل‌ها هوا و نور لازم را دریافت کنند، اینجا کنار هم چیده می‌شوند. یکی از عروسک‌گردان‌ها در حالی که عروسک مرد شمالی را در دست دارد، روی نیمکت سنگی می‌خوابد و صداپیشه آن عروسک هم متن به دست در کنار کارگردان و او نیز با موبایل این آیتم را می‌گیرد. یکی دو بار این آیتم ضبط می‌شود تا مورد تایید کارگردان قرار بگیرد.

عروسک‌ها به‌جای سلبریتی‌ها
دو عروسک‌گردان دیگر هم یکی با عروسک موفرفری و دیگری با عروسکی که مو‌های بلند سفید دارد، گوشه‌ای دیگر از محوطه روی زمین می‌خوابند و عروسک‌ها دیالوگ‌هایشان را می‌گویند. عنوان این قسمت «دریای‌خزر» است. از دستیار کارگردان درباره دلیل ضبط این آیتم با موبایل می‌پرسم. او هم می‌گوید به خاطر این است که اصطلاحا این فیلم‌های موبایلی مربوط به عروسک‌هاست که گرفته‌اند و برای برنامه فرستاده‌اند. گویا در این برنامه قرار است عروسک‌ها جای سلبریتی‌ها را بگیرند و حرف‌های مهم و پیام‌های ارزشمندی را از زبان آن‌ها بشنویم. هنوز کار گروه تمام نشده که تعدادی موتورسوار پلیس وارد محوطه و کمی دورتر مستقر می‌شوند. گروه عروسک‌ها را برداشته و وارد استودیو می‌شوند. تهیه‌کننده هم از راه رسیده و در حال صحبت با کارگردان است. دکور چیده می‌شود و مجری و عروسک‌ها در جایگاه قرار می‌گیرند. روی دیوار‌های استودیو پوستر‌های برنامه نصب شده و اتاقی در پشت استودیو قرار دارد که مخصوص صداپیشه‌هاست که مقابل مونیتور دیالوگ‌هایشان را می‌گویند. دکور برنامه با فاصله از زمین و روی یک سکو قرار دارد و پشت جایگاه مجری هم فضایی برای عروسک‌گردان‌ها تعریف شده تا موقع ضبط برنامه روی زمین نخوابند و بتوانند با فاصله کنار هم بایستند. همین‌طور نمایشگری مقابل‌شان قرار دارد که از طریق آن با مجری و برنامه در ارتباط باشند تا بچه‌های صحنه برای ضبط برنامه آماده شوند، آیتم «شوخی‌بان» با عنوان «دریاچه‌ارومیه» توسط یکی از عروسک‌ها به همان ترتیب ضبط می‌شود. در این بین فیلمبردار به همراه دوربینش روی سکویی مقابل دکور قرار می‌گیرد. ما نیز در کنار تهیه‌کننده مقابل دکور اصلی می‌نشینیم و نظاره‌گر بخش‌های برنامه هستیم. یکی از کارشناسان محیط‌زیست هم از راه رسیده و به تماشای برنامه می‌نشیند.

«نمونه» و «وارفته»
محمد ابوالحسنی، تهیه‌کننده می‌گوید که هر روز صبح تا عصر در این لوکیشن حضور دارند و بعد هم جلسات با کارگردان شروع می‌شود. همچنین در یکی از طبقات این ساختمان اتاق‌هایی برای باکس تدوین و ویژیوال قرار دارد که همکارانش به صورت دو شیفت در آنجا فعالیت می‌کنند. البته بعد از صرف ناهار سری هم به این اتاق‌ها زدیم و در جریان کار قرار گرفتیم. یکی از ویژگی‌های این گروه جوان و باانگیزه بودن تیم است که می‌توان اتفاقات خوبی را برای این برنامه متصور شد. دو عروسک به نام‌های «نمونه» و «وارفته» همراه عروسک‌گردان‌ها روی استیج می‌روند. یکی از آن‌ها آفتابه پلاستیکی در دست دارد و درباره قطع آب و برق با مجری شوخی می‌کند. ساده‌لوح بودن آن‌ها باعث خنده عوامل و حتی تهیه‌کننده هم می‌شود. مجری برای آیتم بعدی با صداپیشه‌ها متن را چک می‌کند. روزی که ما برای گزارش از این برنامه رفتیم، آیتم‌های مربوط به فضای مجازی برنامه ضبط می‌شد که چیزی جدا از خود برنامه است. عروسک «جوگندمی» همراه عروسک‌گردانش در کنار مجری قرار می‌گیرد. ویژگی این عروسک این است که ابرو‌ها و چشم‌هایش را می‌تواند حرکت بدهد. بد نیست بدانید که این برنامه حدود ۴۰ عروسک، اما با شش صداپیشه اصلی دارد که البته تعدادی هم صداپیشه فرعی با گروه همکاری می‌کنند. همچنین گروه بانمکی به نام «شوخی بند» دارند که در بخش دیگری از برنامه وارد شده و با مجری کلی شوخی می‌کنند. ساعت از ۱۴ گذشته که برای صرف ناهار کار را متوقف می‌کنند تا ما نیز فرصتی برای گفتگو با عوامل برنامه پیدا کنیم.

از چالش کار با عروسک لذت می‌برم
عبدا... روا را بیشتر با اجرای برنامه‌های «دور برگردون» و «ویدئو چک» می‌شناسیم. او درباره این تجربه متفاوت به جام‌جم نکاتی را بیان کرد:
شما سال‌هاست در زمینه اجرا فعالیت می‌کنید. اما فکر می‌کنم «شوخی شوخی» تجربه بسیار متفاوتی برای شما باشد؛ بنابراین از کار با عروسک‌ها بگویید؟
کار بسیار جذاب و جدیدی برای من است و در موقعیتی قرار گرفتم که قبلا تجربه نکرده بودم که قاعدتا سختی‌ها و لذت‌های خودش را هم دارد. انگار از اول آدم یک‌چیز‌هایی را در کار یاد می‌گیرد.

چقدر آمادگی اجرای چنین برنامه‌ای را داشتید و این توانایی را در خود می‌دیدید؟
به لحاظ ذهنی خیلی به این کار علاقه داشتم و حتی به آن فکر هم کرده بودم و می‌دانستم عروسک‌ها در دنیا نقش مهمی در برنامه‌های تلویزیونی دارند و ما با این‌که آثار قابل احترام و بزرگی داریم، اما هنوز از نظر تعداد آثار به استاندارد‌های تلویزیون‌های دنیا نزدیک هم نیستیم. به همین دلیل خیلی چالش وسوسه‌کننده‌ای برای من بود. ضمن این‌که با یک گروه حرفه‌ای هم کار کردم که در زمینه کار عروسک باتجربه و کاربلد هستند.

نگران واکنش مخاطبان و طرفداران‌تان یا حتی همکاران‌تان نبودید که بگویند با یک گروه عروسکی همکاری می‌کنید؟
ما مجری‌ها خیلی همدیگر را نمی‌بینیم، چون عمدتا هر برنامه یک مجری دارد. مردم هم ممکن است در ابتدا واکنش داشته باشند. به نظرم نمی‌توانیم نگاه سطحی و ساده‌انگارانه‌ای نسبت به فلان مجری که با عروسک کار می‌کند داشته باشیم. چون بهترین مجری‌های ما مثل آقای طهماسب با برنامه عروسکی همکاری داشتند؛ بنابراین سروشکل برنامه برای من در اولویت قرار ندارد. این‌که بتواند من را چقدر به چالش بکشد، برایم مهم‌تر و لذت‌بخش‌تر است.

راحت توانستید با عروسک‌ها ارتباط برقرار کرده و آن‌ها را باور کنید؟
بله از آن چیزی که فکر می‌کردم خیلی راحت‌تر توانستم با کار و عروسک‌ها ارتباط برقرار کنم. البته که کار راحتی نیست؛ به خصوص این‌که وقتی فکر می‌کنی تو با انگشت و مچ و دستت احساس را به عروسک منتقل می‌کنی خیلی شگفت‌انگیز است. حتی با وجود این‌که عروسک‌گردان‌ها خیلی با من فاصله ندارند، اما به قدری مجرب هستند که من دیگر محو عروسک‌ها می‌شوم و آن‌ها را نمی‌بینم. شاید خیلی به نظر ساده بیاید، اما اصلا این طور نیست و کار بسیار پیچیده‌ای است، اما به هر حال هر برنامه‌ای در قسمت‌های ابتدایی به خوبی قسمت‌های بعدی نیست، ولی فکر می‌کنم رفته رفته بهتر هم می‌شود و عروسک‌ها برای مخاطبان جا می‌افتند.

با شیوه و ذهنیات آقای لقمانیان به عنوان کارگردان مجموعه آشنایی داشتید؟
بله من جزو طرفداران «لقمه شو» بودم. به نظرم بسیار آدم هنرمند و متواضعی است.

خودتان کدامیک از شخصیت‌ها را بیشتر دوست دارید؟
«بصری» و «گل پسند خانوم» را بیشتر از بقیه دوست دارم.

نسل ما با برنامه‌ها و شخصیت‌های عروسکی خاطرات بسیاری دارد. با این حال زمانی که اجرای این کار به شما پیشنهاد شد، دوباره به برنامه‌های عروسکی دهه‌های گذشته رجوع کردید تا شیوه ارتباط با عروسک را بیاموزید؟
من اصلا از آن‌ها جدا نشده‌ام که به آن‌ها رجوع کنم. هنوز هم دیدن برنامه‌های کودک که بخش بسیاری از آن برنامه‌های عروسکی است جزو سرگرمی‌های من است. من هنوز کلاه قرمزی را حرفه‌ای دنبال می‌کنم. ضمن این‌که من همیشه خودم را کنار عروسک‌ها در برنامه‌ای می‌دیدم و تصور کرده بودم شاید چنین اتفاقی برای من بیفتد. هر کسی نقاط ضعف و قوتی دارد. من فکر می‌کنم نقاط قوتم به این کار می‌خورد و نقاط ضعفم دیده نمی‌شود.

به دنیای حیوانات علاقه زیادی دارم
ابوالفضل جغتایی نوجوانی ۱۲ ساله است که دغدغه محیط‌زیستی دارد و قرار است با این گروه همکاری کند که از اوایل اسفند شاهد حضور این نوجوان در بخشی از برنامه خواهیدبود:
من از دوران کودکی به دنیای حیوانات و طبیعت علاقه‌مند شدم و به همین دلیل در این باره کلی اطلاعات دارم و مطالعه کردم. یعنی از ۵ سالگی دوست داشتم درباره زندگی اژدها‌ها بیشتر بدانم. بعد وارد دنیای دایناسور‌ها شدم و دوست داشتم دراین باره بیشتر بدانم. البته ناراحت بودم که چرا نمی‌توانم آن‌ها را ببینم، بنابراین خیلی عاشق حیات وحش شدم و برایم زندگی آن‌ها خیلی جذاب است. به همین دلیل در زمینه زندگی حیوانات حیات‌وحش مطالعه کردم. در این برنامه هم قرار است درباره معرفی حیوانات و رفتار درست با آن‌ها صحبت کنم. البته در فضای مجازی خیلی حرفه‌ای‌تر به این قضیه وارد شدم و اطلاعات بسیاری درباره گونه‌های مختلف جانوران ایران کسب کردم. چند وقت پیش هم در برنامه «شگفت انگیزان» شبکه‌های پویا و نهال شرکت کردم و برنامه‌ام دیده‌شد و به خاطر کلیپی که از این برنامه در فضای مجازی بازنشر شد، شناخته شدم و شامل لطف مردم قرار گرفتم. پدر و مادر خوبی دارم که به علاقه من احترام گذاشتند و از من حمایت کردند و اجازه دادند شغل آینده‌ام را هم انتخاب کنم. البته نمی‌دانم باید در دانشگاه چه رشته‌ای بخوانم، اما به جانورشناسی، عکاسی و مستندسازی درباره حیوانات خیلی علاقه دارم و دوست دارم محیط‌زیست و نجات طبیعت و حیوانات دغدغه همه مردم دنیا شود. ایران گونه‌های بسیاری دارد که در خطر انقراض هستند. آرزو می‌کنم این گونه‌های در حال انقراض را بتوانم نجات بدهم؛ مثل یوز آسیایی. فکر می‌کنم در این برنامه که برایم خیلی جالب و دیدنی است، بتوانم ایده‌هایم را عملی کنم.

کار عروسکی فقط برای کودکان نیست
محمد لقمانیان، کارگردان، صداپیشه و عروسک‌گردان برنامه از تجربیاتش می‌گوید.
فکر می‌کنم «شوخی شوخی» اولین برنامه تلویزیونی است که به‌طور مستقل کارگردانی آن را به‌عهده دارید.
بله البته برای سال تحویل و عید امسال بخش عروسکی برنامه‌ای با عنوان «یک گام تا» را برای شبکه یک کار کرده بودم و تجربه کارگردانی آن را هم داشتم. اما اولین برنامه تلویزیونی است که کارگردانی کل برنامه را تجربه می‌کنم. البته صداپیشه و عروسک‌گردان «کلاه قرمزی» هم بودم.

به جای کدام عروسک‌ها؟
عروسک‌گردان «فامیل دور» و صداپیشه «بچه فامیل دور» بودم که تجربیات خیلی گرانبهایی در آن کار به‌دست آوردم و از آقایان جبلی و طهماسب هم در آن برنامه خیلی یاد گرفتم. خوشبختانه استادان بسیار خوبی در این کار داشتم.

با این حال با عروسک «لقمه» و در فضای مجازی به شهرت رسیدید.

بله خب. همه ایران فامیل دور را می‌شناخت، اما ما آن پایین بودیم و کسی ما را نمی‌دید که بشناسد. اما لقمه که آمد خیلی‌ها من را شناختند. می‌خواستم با این کار به مردم بگویم عروسک‌گردانی چه کار سخت، اما شیرینی است. چون مردم عروسک‌گردان‌ها را نمی‌بینند و نمی‌شناسند. اما محبوبیت «لقمه شو» باعث شد مورد توجه تهیه‌کننده‌ها قرار بگیرد.

گویا طراح اصلی این برنامه هم شما هستید.
بله طرح این برنامه سال‌هاست در ذهن من است که آقای ابوالحسنی هم پیشنهاد‌هایی در جهت تکمیل این طرح داد و شوخی شوخی شکل گرفت. من سعی کردم هر آنچه در طول این سال‌ها در ذهن داشتم را در این برنامه پیاده کنم.

اصولا نگاه مردم به برنامه‌های عروسکی تلویزیون چقدر جدی است و تا چه حد این برنامه می‌تواند با توجه به اهدافی که دارد تاثیرگذار باشد؟
در ایران کار عروسکی ساختن سخت است. چون همه یاد کار‌های عروسکی دهه ۶۰ و ۷۰ می‌افتند؛ بنابراین می‌گویند چرا این عروسک‌ها زشت هستند و برای بچه‌ها مناسب نیستند و بدآموزی دارند. بدون این‌که بدانند برای چه گروه سنی ساخته می‌شود. لزوما هر برنامه عروسکی برای مخاطب کودک ساخته نمی‌شود. من در این چند سال با لقمه شروع کردم تا این تفکر را پاک کنم و بگویم هر کار عروسکی متعلق به کودک نیست. بازخورد‌ها هم خوشبختانه تا به امروز خوب بوده و هر کسی از یکی از عروسک‌ها خوشش می‌آید.

به نظرتان کدام‌یک از عروسک‌ها محبوب‌تر شده‌اند؟
قاعدتا آن عروسکی که کمتر حرف می‌زند محبوب‌تر می‌شود. شخصیتی به نام «زل» داریم که مدام به دوربین زل می‌زند. یا «دست تنها» که فقط دست درازی است که گزارش تهیه می‌کند. یا گروه موسیقی «شوخی بند» داریم که آن‌ها هم مورد توجه قرار گرفته‌اند.

اسامی و شخصیت‌های عروسک‌ها را بر چه اساسی انتخاب کردید؟
در طول هر کاری که انجام می‌شود، آزمون و خطا‌هایی در پیش تولید وجود دارد که در نهایت به یکسری شخصیت‌ها می‌رسیم. سعی کردیم از گویش‌ها و فرهنگ‌های مختلف در این برنامه بهره بگیریم و هر عروسک با یک گویش صحبت کند که البته همین موضوع کار را سخت می‌کند. اما از آنجا که کار برای همه مردم ایران است، خواستیم تقریبا از هر گویشی در برنامه داشته باشیم. صداپیشه‌هایمان هم از همان شهر‌ها هستند.

نگران واکنش‌های مخاطبان شهرستانی نیستید؟
نه، چون قرار نیست روی شخصیت‌ها و فرهنگ‌ها زوم کنیم. به‌عنوان‌مثال همسر من شیرازی است و به‌جای شخصیت شیرازی صحبت می‌کند؛ بنابراین به همه قومیت‌ها احترام می‌گذاریم. بااین‌حال با سختی‌هایی روبه‌رو هستیم.

خودتان هم در این برنامه صداپیشگی و عروسک‌گردانی می‌کنید؟
بله، چون خراسانی هستم به‌جای «گل پسند خانوم» صحبت می‌کنم و صداپیشه و عروسک‌گردان «وارفته» هم هستم.

شبکه چقدر دست‌تان را برای شوخی‌ها باز گذاشته‌است؟
اتفاقا خیلی همراه هستند و از ما می‌خواهند بی‌باکانه‌تر شوخی کنیم و دستمان را در کار باز گذاشته‌اند.

شما با افراد که شوخی نمی‌کنید؟
نه. ما با موقعیت‌ها شوخی می‌کنیم. عروسک های‌مان ما به ازای خارجی ندارند و ما هم دنبال مسخره کردن افراد نیستیم. شعار برنامه ما هم این است: زندگی سالم در محیط‌زیست سالم. یعنی دغدغه‌مان محیط‌زیست و مسائل اجتماعی است.

دریکی از برنامه‌ها با «عصر جدید» هم شوخی کردید. به این معناست که قرار است با برنامه‌های شبکه سه شوخی کنید؟
نه ما با هیچ برنامه‌ای شوخی نکردیم. ما با ساختار شوخی می‌کنیم. یعنی در آن قسمت که شما دیدید، با برنامه‌های استعدادیابی شوخی کردیم نه برنامه خاص. ضمن این‌که فکر می‌کنم عروسک‌ها ظرفیت خاصی برای حرکت و بازی دارند و می‌توانند اتفاقات خوبی را رقم بزنند.

«لقمه» هم قرار است وارد برنامه شود؟
فعلا که استراحت می‌کند. البته من هرروز او را با خودم سر صحنه می‌آورم شاید یک‌جایی بتواند به برنامه ورود کند (می‌خندد).

می‌خواهیم احیاکننده برنامه‌های عروسکی باشیم
محمد ابوالحسنی سال‌هاست درزمینه تهیه کار‌های انیمیشن فعالیت می‌کند. ازجمله «دیرین دیرین» و «تهران ۱۵۰۰». وی که نخستین مجموعه عروسکی‌اش را تهیه می‌کند دراین‌باره به جام‌جم می‌گوید: من همیشه دوست داشتم درزمینه کار‌های عروسکی هم فعالیت کنم. تا این‌که در شوخی شوخی، این اتفاق افتاد و با آقای لقمانیان همکاری کردیم. فکر می‌کنم کار‌های عروسکی ظرفیت بسیاری دارند که هنوز متبلور نشده‌است. ما از سال گذشته صحبت‌هایی با آقای لقمانیان داشتیم که تخصص‌شان ساخت کار‌های کوتاه است که کار بسیار سختی هم هست. ما هم البته تجربه کار‌هایی ازاین‌دست با آقای بهرام عظیمی در «حسن خطرناکه حسن (آقای ایمنی)» داشتیم، اما امسال وارد تولید شدیم و تا به امروز هم حدود ۳۰قسمت از برنامه آماده شده و در تلاشیم روزی یک قسمت را بگیریم. فکر می‌کنم تا سال آینده هم کار تولیدمان به طول خواهد انجامید.

وی دلیل انتخاب استودیو را در پردیس تئاتر چنین عنوان می‌کند: اینجا امکانات خوبی دارد و دنبال فضایی بودیم که خیلی اطرافش شلوغ نباشد، چون خیلی از آیتم‌ها را در محوطه بیرون می‌گیریم؛ بنابراین داخل و خارج استودیو فضای خوبی برای این کار دارد. گروه تدوین و ویژیوال مان هم شیفتی در بالای این ساختمان در حال کار هستند.

ابوالحسنی می‌افزاید: فصل اول این مجموعه ۲۰۰قسمت است که تا تابستان سال آینده روی آنتن هستیم. ما سعی کردیم با این برنامه احیاکننده برنامه‌های عروسکی باشیم، چون تلویزیون خیلی سلبریتی زده‌شده و چه‌بسا عروسک‌ها بتوانند خودشان به چهره‌ای معروف تبدیل شوند.

وی درباره تأثیرگذاری و فرهنگ‌سازی با عروسک‌ها هم توضیح می‌دهد: فکر می‌کنم به‌زودی عروسک‌ها بتوانند جایگاه خاصی برای خودشان در تلویزیون پیدا کنند و به شخصیت‌های جذابی تبدیل شوند که حتی مقابل افراد مهم هم بتوانند قرارگرفته و با آن‌ها عکس بگیرند. البته این اتفاق در دنیا افتاده و امیدواریم بتوانیم با این برنامه به عروسک‌ها شأن و جایگاه بدهیم. البته نمی‌توان این حقیقت را کتمان کرد که خانم برومند و آقای جبلی و آقای طهماسب توانستند به کار‌های عروسکی جایگاه و شأن بدهند و من واقعا از آن‌ها سپاسگزارم که این راه را برای ما هموار کردند.

این تهیه‌کننده عنوان می‌کند: برنامه ما به‌شدت مردمی است. تصمیم داریم در فضای مجازی هم فعالیت و حضور بیشتری داشته باشیم. به دوستان هم گفتم من برنامه هشت‌ساله برای شوخی‌شوخی می‌بینم و امیدوارم استمرار یابد. ما به‌دنبال آگاه کردن مردم نسبت به مسائل مختلف هستیم، چون ایران آگاه باعث ایران آباد و آزاد می‌شود.

وی درباره عنوان برنامه هم می‌گوید: از ابتدا عناوین بسیاری را برای این کار در نظر داشتیم. مثل «شاد شو» تا این‌که به‌عنوان شوخی شوخی رسیدیم که به نظرم برای کار ما بسیار مناسب است. ما خط قرمزی نداریم و با همه موقعیت‌ها شوخی می‌کنیم. امیدوارم هیچ‌کسی هم از شوخی‌های ما آزرده نشود. رهبر معظم انقلاب هم فرمودند می‌توانید با همه‌چیز شوخی کنید؛ بنابراین از این فضایی که بازشده می‌خواهیم استفاده کنیم. ضمن این‌که به‌روز هستیم و سعی می‌کنیم در برنامه تغییراتی بدهیم تا به تکرار نیفتد و پویا باشد.

ابوالحسنی درباره علاقه‌اش به عروسک‌های این برنامه هم تاکید می‌کند: من از روز اول از شخصیت «زل» خوشم آمد که حرف نمی‌زند و مثل آقای دوربینی است و فقط به دوربین زل می‌زند.

وی در پایان هم درباره انتخاب مجری و این‌که مجری رئال باشد هم بیان می‌کند: در ابتدا مجری عروسکی و یک مجری رئال داشتیم. اما در ادامه مجری عروسکی را حذف کردیم. به هر حال به مجری رئال احتیاج داشتیم تا واسط دنیای عروسک‌ها با انسان‌ها باشد. برای اجرا هم گزینه‌های بسیاری داشتیم. از آنجا که آقای روا شیرینی خاصی داشت و خیلی خوب توانست با عروسک‌ها ارتباط برقرار کند، خیلی زود به دل کارگردان نشست و انتخاب شد.

در زندگی طرفدار اتفاقات جدید هستم
محمد معتضدی را قطعا با استندآپ کمدی‌هایش در خندوانه و صداپیشه‌گی‌اش در کار‌های دوبله می‌شناسید. وی که در این مجموعه صداپیشه «سمعی» و «شهرام چند مضراب» است، به جام‌جم می‌گوید: در کنار کاراکتر‌های اصلی من به جای شخصیت‌های فرعی بسیاری در این برنامه صحبت می‌کنم. البته برای من کار سختی نیست؛ چون در کار دوبله به جای شخصیت‌های بسیاری صحبت کردم و تجربه‌های این‌چنینی دارم.

وی ادامه می‌دهد: من خیلی طرفدار اتفاقات جدید در زندگی هستم و از فضا‌های متفاوت استقبال می‌کنم؛ بنابراین کسانی که من را می‌شناسند به این ویژگی من عادت کرده‌اند و بنابراین واکنش‌های عجیبی ندارند. اما لازم است بگویم من احساس می‌کنم شوخی شوخی کاری کاملا جذاب و جدید در تلویزیون است. از طرفی فکر می‌کنم برنامه‌هایی که تیم صمیمی در پشت صحنه دارند، قطعا فیدبک خوبی هم بین مردم خواهندداشت؛ بنابراین من به این برنامه خوشبین هستم و می‌دانم اتفاقات خوبی برای این برنامه خواهدافتاد. چون ضرباهنگ تند و متفاوتی دارد و این ریتم تند می‌تواند باعث شود مردم به این دست برنامه‌های تلویزیونی عادت کنند. یعنی برنامه‌ای که ریتم تندی داشته‌باشد و در یک زمان کوتاه مهم‌ترین حرف‌ها را بزند، بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد. محمد لقمانیان هم ثابت مدیوم تلویزیون و مخاطب و سلیقه‌اش را می‌شناسد. ضمن این‌که می‌خواهد کار متفاوت انجام بدهد و دارد این تفاوت را ایجاد می‌کند. معتضدی درباره شخصیت محبوبش در این برنامه بیان می‌کند: چهار مضراب سرپرست گروه شوخی بند است و شخصیت کاملا متفاوتی دارد و خواننده گروه است. من جسارت این تشابه را ندارم؛ اما این شخصیت من را به یاد «گربه آوازه خوان» می‌اندازد که استاد منوچهر نوذری صداپیشه آن بود. ما عروسکی که آواز بخواند و خواننده باشد کم داشتیم. اما شهرام چهار مضراب خواننده است و از این نظر برایم جالب است. دوست دارم این شخصیت محبوب و معروف شود و اگر این اتفاق بیفتد خیلی خوشحال می‌شوم. گاهی فکر می‌کنم صداپیشه‌ها و عروسک‌هایی که ماندگار می‌شوند، چقدر حس خوبی دارند و خیلی مشتاقم این اتفاق روزی برای من هم بیفتد.

نیاز به مشارکت مردم در حفاظت از محیط‌زیست
شکوفه بسیم، کارشناس محیط‌زیست است که با این برنامه همکاری می‌کند: از همان ابتدای فیلمنامه‌نویسی از من دعوت شد به عنوان کارشناس محیط‌زیست همراه گروه باشم و موضوعات مختلف را با هم بررسی کنیم. رویکرد کار ما آموزش و فرهنگ‌سازی در حوزه محیط‌زیست است که بتواند حس مسؤولیت پذیری مردم را در حفاظت از محیط‌زیست بیدارتر کند تا بتوانیم همه در کنار هم از محیط زیست‌مان حفاظت کنیم. چون در این زمینه مشارکت مردم خیلی مهم است. هر قدر آگاهی مردم در این زمینه بیشتر شود، شاهد اتفاقات بهتری هم خواهیم‌بود. کاربردی‌بودن موضوعات خیلی در این کار مهم است. خیلی از موضوعات محیط‌زیستی هست که شاید مردم در آن نقشی نداشته‌باشند. اما ما در این برنامه موضوعاتی را مطرح می‌کنیم که مردم در آن نقش پررنگی دارند تا بتوانیم از قابلیت مشارکت مردم برای آن موضوعات استفاده کنیم. البته که همه موضوعات محیط زیست مهم و گسترده هستند، اما سعی کردیم موضوعات را اولویت‌گذاری و دسته‌بندی کنیم و سراغ موضوعاتی برویم که تنها با مشارکت و حضور پررنگ مردم اتفاق می‌افتند. مثل آلودگی هوا یا پسماند. بعضی مسائل هم به حفظ منابع‌طبیعی برای نسل‌های آینده مربوط می‌شود.

اعتقاد من بر این است که آموزش و فرهنگ‌سازی خیلی مداوم است. شما نمی‌توانید انتظار داشته‌باشید با یک برنامه این موضوعات جا بیفتد و فرهنگ‌سازی شود و مردم دیگر نیازی به آموزش نداشته‌باشند. این برنامه می‌تواند گام خوب و موثری در این زمینه باشد. جای چنین برنامه‌ای در تلویزیون خالی بود و مشابه آن را نداشتیم؛ بنابراین جای‌قدردانی از تهیه‌کننده دارد که هم و غم‌شان را روی این موضوع گذاشتند. همین‌طور شبکه سه که شبکه پربیننده‌ای است و زمان خوبی هم در پخش دارد؛ بنابراین می‌توان امیدوار بود اتفاقات بهتری را شاهد باشیم. به نظرم مردم زیادی این برنامه را می‌بینند و می‌توانند تاثیر بگیرند.
 
انتهای پیام/
منبع: جام جم
ارسال نظر
نام:
* نظر:
* captcha:

بررسی نقاط ضعف انتشارات سروش

کتاب؛ رسانه اهل خرد

دهه به دهه با تحول تیپ‌های اجتماعی سینمای ایران

فرمانده‌ای که تا زمان شهادت گمنام بود

علت افول شعر دفاع مقدس در سال‌های اخیر چیست؟

فرهنگ اسلامی؛ تنها اهرم برای ایجاد تحرک در جامعه

نمایش‌های روی صحنه در مجموعه

کودک درون و عاطفه در شعر

هیأت اصلی‌ترین قدرت نرم بلامنازع نظام ایران

چه کسانی رضا خان را شاه کردند؟

کتاب رسانه انسان ساز

نامزد‌های بخش نمایشنامه جایزه هنری «سردار دل‌ها»

هنرمندان در همه‌جای دنیا مالیات می‌دهند

کارگردا‌ن‌های مطرح سینما و تلویزیون این روز‌ها فعال‌تر شده اند

تهیه‌کننده «تک‌تیرانداز» از جوایز جشنواره فجر امسال می‌گوید

چرچیل و همدستانش کودتا را در ایران کارسازی کردند

مرزبانی یعنی هر لحظه آماده شهادت بودن

فعلاً کار نمی‌کنم تا دوباره کرونا نگیرم

باز هم نقش مامور امنیتی بازی می‌کنم

ماجرای جابه جایی «تفتی» با «دیرباز»

«لذت سادگی» می‌تواند الهام‌بخش ایده‌های جدید باشد

مردم باید فیلم خوب را در سینما با خیال راحت تماشا کنند

معضل سینمای ایران فیلمنامه‌های بدون قهرمان است

از کتابخانه شتری تا کتابخوانی داخل بشقاب پرنده

آینده نگری یک کار صرفا پژوهشی نیست

معیارهایی برای تشخیص موسیقی حرام از حلال

پرواز ۲ کبوتر باهم در کربلای ۵

چرا رضا خان را از سوی دولت انگلستان برکشیدند

فروکش تب کتاب‌های کمک‌درسی

نقش مهم ایران در پیدایش نهضت جنگل