یادداشت// محسن رفیعی:
چگونه است که در جشنواره‌ی موسیقی فجر انقلاب اسلامی، هیچ رد پایی از اثری که حول محور رنج و راحت ایرانیان باشد، به چشم نمی‌آید؟ چگونه است که در جشنواره‌ی موسیقی فجر انقلاب اسلامی، نوایی که مبین دغدغه‌های مردم باشد، مترنم نمی‌گردد.
گروه فرهنگ و هنر «سدید»؛ مدت مدیدی ست که در جشنواره‌های موسیقی فجر، تنها شاخصه‌ای که به چشم نمی‌آید و تنها نوایی که به گوش نمی‌رسد، موسیقی فجرِ انقلاب اسلامی ست. گویی هم رسالت این جشنواره از یاد رفته و هم نام جشنواره‌ی موسیقی فجر، بی مسمی شده است.
اگر خاطر عزیزان یاری نمی‌کند، با تورقی در اسناد نه چندان فسیل شده‌ی وزارت افخم فرهنگ و ارشاد اسلامی، نام این روی‌داد تحت لوای "جشنواره‌ی سراسر‌ی سرود و آهنگ‌های انقلابی" جلوه گری می‌کند. از لفظِ سرود و آهنگ، می‌گذریم که هر دو نمایه‌ای از موسیقی هستند. کاش عیان می‌گردید که از عنوان انقلاب، چگونه گذر کرده‌ایم؟ آیا منظور از فجر، روز‌هایی غیر از ایام الله دهه‌ی فجر است؟ مگر چند سال از پیروزی انقلاب می‌گذرد؟ آرمان‌ها و ماهیت انقلاب متغیر شده یا ذهنیت مدیران چرخش پیدا کرده است؟ و یا شاید مدیران مربوطه، علقه‌ای به این نوع مباحث ندارند و یا خویش را وام‌دار و مدیون انقلاب اسلامی نمی‌دانند. چه اگر انقلاب اسلامی به پیروزی نمی‌رسید، معلوم نمی‌گردید که این مدیران کوتاه و بلندی که در مسند‌های فرهنگی و هنری دولت کاربلد اعتدال، رتق امور را به فتق آن پیوند می‌دهند، الان در کجا بودند و به چه کاری اشتغال داشتند؟!
در جدول اجرا‌های سال‌های پیشین جشنواره‌ی موسیقی فجر، شاخصه‌ای که معرّف نام ایران و انقلابش باشد، به چشم نمی‌آید. این جدول را می‌توان به روی‌دادی هنری در هر کشور فارسی زبانی غیر از ایران، به سان افغانستان یا تاجیکستان، نسبت داد. طیفی ملّون از اجرای نازلِ موسیقی‌های پاپ، به همراه تعدّد تکنوازی ساز‌های غربی، در کنار چندین گروه مهمان از چند کشور عمدتاً اروپایی، در جوار اجرای قطعاتی از بتهون و باخ و موتسارت توسط ارکستر سمفونیک ملی و نمایش چند اجرای بَزک شده و محدود، از موسیقی ردیف و دستگاهِ ایرانی و مقاماتِ دست چین شده‌ی موسیقی نواحی، با حضور دائمی چهره‌هایی پُر تکرار و همیشگی و سِمج، تمامی داشته و عَرضه‌ی هر ساله‌ی جشنواره‌ی موسیقی فجر است. همین امر، ماهیت جشنواره‌ی موسیقی فجر را از یک روی‌داد عظیمِ هنر محورِ ملی، به قواره‌ی برنامه‌ای کلیشه‌ای و حتّی بد ثمر که هر دوره‌اش، تکرارِ مخنثِ سال‌های قبل و بعد آن است، تنزل داده و موجبات تجنّب اکابر متعهد به هنرِ شریف و تعالی بخش و نیز مهجوریت فعالان عرصه‌ی موسیقی انقلاب اسلامی، از این مکرّر رخوت آجین را فراهم آورده است.
اساعه، مجمرِ جشنواره‌ی فجر، که در آغاز با نیت برکشیدن و اعتلای موسیقی انقلاب اسلامی، تعریف و برگزار می‌گردد، پذیرای هر صدایی، جز نوای پر طنین انقلاب اسلامی ست.
اگر با دیده‌ای محقق گون، بر پیشینه‌ی موسیقی ایران زمین، نظری به تتبع و کنکاش بیفکنیم، معلوممان می‌گردد که ایرانیان با شرف و نژاده، هیچگاه مراد خویش از پرداختن به موسیقی را، لهو و لعب قرار نداده و هماره در وجه کارکردی موسیقی، به جِد، جهد کرده و کوشیده‌اند. با نگاهی اجمالی به گوشه‌های موسیقی ملی و مقاماتِ موسیقی نواحی، مفاهیمی چونان، سور و سوگ و حماسه و هیجان و رزم و بزم و کار و تلاش را، در تبلور و تلألو می‌بینیم. این بدان معنی ست که موسیقی در ایران زمین، ترجمانِ حالات و معرّفِ احوالات مردمان بوده است. خواهیم دید که به طرزی پیوسته و طریقی خجسته، موسیقی در آوردگاه رزم و میدان کارزار یا عرصه‌ی کار و پهنه‌ی تلاش، مُمد و مددکار ایرانیان بوده است. با نغمه‌اش کوشیده‌اند و با نوایش خروشیده‌اند. یعنی موسیقی در قامتِ هم‌راه و هم‌نفسی کارکردی، در گذار از شرایط صعب و رسیدن به سر منزلِ مقصود، با ایرانیان، هم‌شانگی نموده است. فی المثل؛ به همان وجهی که سرود‌هایی حماسی، صفوف سپاهیان ایران باستان در برابر یونانیان را منسجم می‌نمود، آوا‌های کار، در روند صید، حرکات ماهیگیران تور انداز جنوبی را هماهنگ می‌کرد. به همان سیاقی که در بحبوبه‌ی پیروزی انقلاب اسلامی، نغمه‌های پُر شورِ مردم‌مدار، در لفافه‌ی غریو مردمی، بر آسمان می‌شد و پایه‌های کاخ ظلم را می‌لرزاند؛ الحانِ پُر سوزِ نوحه سازان، جان‌های مشتاق رزمندگان در جبهه‌ها را جلایی جانانه می‌داد. امروزه نیز، اهداف و آمال، سیاست ها، چشم انداز و راهبرد‌های انقلاب اسلامی در تمامی عرصه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و آموزشی مشخص و مشعشع است. سیر حرکت کشور در دهه‌های پیشین و دستاورد‌های محترم نظام در گستره‌های علمی و فناوری، نظامی، ورزشی و... هم معلوم و مثبوت است. بحران‌ها و تهدیدات و تحریم‌های دشمنان، علیه ایران زمین، واضح و تقابلات اجتماعی و همبستگی ملی در برابر این هجمه‌ها نیز روشن و مبرهن است. چگونه است که در جشنواره‌ی موسیقی فجر انقلاب اسلامی، هیچ رد پایی از اثری که حول محور رنج و راحت ایرانیان باشد، به چشم نمی‌آید؟ چگونه است که در جشنواره‌ی موسیقی فجر انقلاب اسلامی، نوایی که مبین دغدغه‌های مردم باشد، مترنم نمی‌گردد. شاید مسائلی به سانِ اتحاد ملی، بصیرت مردمی، حجاب و عفت عمومی، دستاورد‌های علمی و موفقیت‌های جهانی، حفظ کیان خانواده، شهدا و مدافعان وطن، ناهنجاری‌های اجتماعی، تهاجمات فرهنگی و روابط متزلزل انسانی و آسیب‌های اجتماعی، از اقلِّ درجه اهمیت برخوردار هستند و هیچگاه در اولویت بزرگترین روی‌داد موسیقایی کشور قرار نمی‌گیرند و در عوض اجرای نوازنده‌ای مدعو از فرامشزارِ کشوری مهجور در اروپای شرقی که ساز ناکوکش بیش از بیست نفر مخاطب در داخل کشور ندارد، در صدر مطالبات است. گویی در نظرگاه متولیانِ جشنواره‌ی موسیقی فجر انقلاب اسلامی، هجمه‌های خُرد کننده‌ای که هر روزه از جانب اجانب، بر پیکر رنجور، اما پر صلابت مردم ایران زمین زخم می‌زند، به اندازه‌ی باله‌ی زیبای خفته‌ی چایکوفسکی، اهمیت ندارد.
جشنواره‌ی موسیقی فجر، با هزینه‌کرد بیت المال و بودجه‌ی عمومی کشور، بلندگوی هر جریانی، به جز انقلاب اسلامی ست. هنر هر اقلیمی، آینه‌ی تمام نمای احوالات و احساسات و دغدغه‌ها و آمال و آلامِ مردم آن خطه است. زبانِ هنری که بازگویانِ حال مردمانش نباشد، اگر بُریده باد، بهتر است. جشنواره ها‌ی موسیقی فجر در سال‌های اخیر، هیچ نسبتی با زبان حال مردم ایران ندارد.
اگر مدیران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، به کُنه و رسالت جشنواره‌ی موسیقی فجر، رجعت ننمایند، این روی‌داد فرهنگ ساز، از قواره‌ی ناسازِ مفحلی متفرعن و ابتر، پای فراتر نخواهد گذاشت...
پیراهنی که آید از او بوی یوسفم // ترسم برادران غیورش قبا کنند (حافظ)
 
/انتهای پیام/ 
Iran (Islamic Republic of)
خسروی
۱۳:۱۷ شنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۹
احسنت. قطار جشنواره موسیقی فجر خیلی وقت است که از ریل خارج شده است.
Iran (Islamic Republic of)
سرلک
۱۳:۳۶ شنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۹
دکتر جان سخن از زبان ما می گویی. از جشنواره موسیقی فجر اطلاعی ندارم ولی دل ما هم از دست جشنواره فیلم فجر خون است.
Iran (Islamic Republic of)
بدون نام
۱۳:۴۷ شنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۹
زنده باد. من مدیران جشنواره موسیقی فجر تا بیست سال آینده را می شناسم این مدیران از بیست سال گذشته در جشنواره هستند. جشنواره موسیقی فجر مصادره چند نفر خاص است
Iran (Islamic Republic of)
قیومی
۱۳:۵۰ شنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۹
نگذارید انقلاب به دست نا اهلان بیفتد...
Iran (Islamic Republic of)
بدون نام
۱۳:۵۵ شنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۹
سلام بر استاد رفیعی و سایت شجاع سدید و تمامی مدافعان فرهنگی انقلاب. آقای رفیعی بیشتر از نوشتن تاریخ موسیقی به این نوع مطالب احتیاج داریم.
Iran (Islamic Republic of)
عباسی نیا
۱۴:۳۴ شنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۹
سلام آقا محسن عزیز . خسته نباشید عالی بود. من یک تحقیق میدانی درباره جشنواره موسیقی فجر از دوره بیست و پنجم تا دوره سی و چهارم را انجام داده ام . راه ارتباطی با سایت سدید را اعلام کنید تا تحقیق را در اختیارشان قرار دهم. ممنون
Iran (Islamic Republic of)
محبی
۱۷:۵۹ شنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۹
اجراهای موسیقی فجر در حد نام یک جشنواره معتبر نیست چه برسد که در حد یک انقلاب و کشور باشد
Netherlands
امیری
۲۲:۵۰ يکشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۹
جشنواره ها را باید. از نو تعریف کنند.
Netherlands
اسماعیلی
۲۲:۵۷ يکشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۹
الان نقش وزارت ارشاد در ارتقاء فرهنگ این مملکت چیست؟ بود و نبودش چه فرقی دارد؟ من خودم به شخصه چندین سال است که پسوند اسلامی را از نام این وزارتخانه برداشته ام. دیگر نمی گویم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، فقط می گویم و می نوبسم وزارت فرهنگ و ارشاد.
Iran (Islamic Republic of)
مسعود جباری
۱۸:۱۶ دوشنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۹
وضعیت جشنواره فبلم فجر به مراتب از جشنواره موسیقی فجر بدتر است. تنها کشوری در دنیا هستیم که با پول دولت علیه نظام فیلم می سازند و دو قورت و نیم شان هم باقیست. تازه ادعا هم دارند که با ما کاری نداشته باشید.
Iran (Islamic Republic of)
سرحدی
۰۷:۱۴ سه‌شنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۹
یاد آنهمه سرودهای خوب و جاودانه بخیر. به لاله در خون خفته. می گذرد کاروان. کجایید ای شهیدان خدایی. گلبرگ سرخ لاله ها. حیف که دارند از یاد می روند. نمی دانم زمانه عوض شده یا آدم ها عوضی شده اند.
ارسال نظر
نام:
* نظر:
* captcha:

افغانستان فقط طالبان نیست

«خون غزل» از چه زاویه‌ای به زندگی شهید نواب می‌پردازد؟

جشنواره اسباب بازی؛ رویداد گمشده

تأثیر متقابل سینماونقاشی انکارشدنی نیست

خبری از برگزاری کنسرت‌ها در شهر تهران نیست

۱۰ فیلم کنجکاو ‌برانگیز

جزییات «نون. خ۳» از زبان سعید آقاخانی

ضدحمله گاو‌های بورس تجسمی به حواشی استاد پرحاشیه

خانواده فراموش شد و همه‌چیز لاکچری شد!

تعبیر پیامبر صلوات الله علیه از یک حکم قرآنی

از شگفتی‌سازان حراج تهران تا رکوردهای تازه

سینمای ایران چرا «افسرده» است؟

به بن‌بست رسیدن راهبرد کشتن و سوزاندن!

مهم‌ترین دلیل کمبود فیلم‌های دفاع مقدس عدم‌حمایت از این فیلم‌هاست

دوست دارم مردم تلویزیون ببینند نه ماهواره!

حامیان مالی نمایندگان ملت آمریکا چه کسانی هستند؟

نقش آیت الله مصباح در تقویت بنیه فکری جوانان انقلابی

شاه، غرب را به خیانت متهم می‌کرد

از حضور ۲۳ فیلم اولی تا داور‌هایی که روزی ۴ فیلم می‌بینند

«باخانمان»، قصه تلخ و شیرین آدم‌های امیدوار

ماجرای یک ممنوع‌الکاری عجیب

اعتمادیان مصداق بارز خیراندیشی بود

چرایی حضور ایران در سوریه!

برای ساخت فیلم ملی و ضدنژادپرستی تنهایم گذاشتند

هیجان جشنواره فجر برای آشتی مردم با سینما

سهم بالای فیلم‌اولی‌ها در ویترین جشنواره سی‌ونهم

جای ادبیات کلاسیک ایران در بازار ارمنستان خالی‌ست

تکیه به دیواره فرهنگِ غلط انیمیشن‌های غربی

چرا سریال‌ها ماندگار نمی‌شوند؟

شهید سلیمانی می‌خواست دیده نشود، اما «نام‌آور» شد