حق با تهیه‌کننده و پخش‌کننده‌ها است؛
مدیر سینما باغ کتاب معقتد است که باید رعایت کامل پروتکل‌های بهداشتی در سینماها اطلاع‌رسانی شود تا ترسی برای سینما رفتن وجود نداشته باشد.
به گزارش «سدید»؛ تعطیلی سینما‌ها منجر به ضرر و زیان بسیار سنگینی برای سینماداران شده است و از سوی دیگر این مراکز فرهنگی پول لازم برای پرداخت به تهیه‌کننده‌ها و دفاتر پخش را ندارند.  
این روال باعث شد تا برخی از تهیه‌کننده‌ها و دفاتر پخش تصمیم به اقدام قضایی علیه سینما‌های بدهکار بگیرند. البته برخی از این سینما‌ها خبر از پرداخت بخشی از این بدهی داده‌اند و برخی دیگر با وامی که سازمان سینمایی با همکاری صندوق اعتباری هنر در نظر گرفته است قصد پرداخت این بدهی را دارند.

از طرف دیگر مسأله اکران فیلم خوب و اطلاع‌رسانی از بازگشایی سینما‌ها برای بازگشت مردم به سینما‌ها بعد از بازگشایی از جمله شروط اساسی و مهم برای رونق سینما‌ها بود که انجام نشد.

سینمای باغ کتاب از جمله سینماهای پرفروش تهران است که تعطیلی حال حاضر سینماهای کشور باعث شده است تا این مجموعه نیز در این ضرر و زیان شریک شود و طبیعتاً برای برون شد از این گرفتاری راه‌حل‌هایی را باید در نظر داشته باشد.

به این منظور با «سعید طباطبایی» مدیر سینمای باغ کتاب به ‌گفت‌وگو پرداختیم تا ابعاد این مسأله و چاره را از زبان او جویا شویم.

سینما رفتن خطرناک‌تر است یا رستوران رفتن؟

* سینماهای کشور بعد از بازگشایی از فروش مورد نظر و مطلوبی برخوردار نشدند تا اینکه بار دیگر بسته شدند. به نظر شما مشکل تاکتیکی سینمای ایران برای بازگشایی در کجا بود؟ چرا این بازگشایی نتوانست کمکی به سینمای کشور بکند؟

آنچه که درباره سینمای ایران رخ داده است موضوعی جهانی است و منحصر در یک کشور نیست، اما نوع نگاه ما و مواجهه ما با آن مهم است. اگر در دیگر نقاط دنیا سینماها باز شد با یک برنامه‌ریزی و با یک تفکر باز شد. مثلاً فیلم‌هایی که تماشاگر داشت را با رعایت پروتکل‌های بهداشتی اکران کردند.

در کشور ما در ابتدا قدم خوبی برداشتند؛ اکران فیلم‌های «شنای پروانه» و «خوب، بد، جلف 2» اما موج دوم کرونا باعث شد که مردم از سینماها فرار کردند. از سوی دیگر تهیه‌کننده‌ها و مدیران پخش این فیلم‌ها انتظار داشتند که دولت از این دو فیلم حمایت کند اما عدم حمایت لازم باعث شد که این دو فیلم از ادامه اکران انصراف بدهند. همین نوع رویکرد دولت با سینما باعث شد که فیلم‌های دیگری که قصد داشتند تا وارد اکران شوند دیگر تمایلی برای نمایش در سینماها نداشتند در نتیجه فیلم‌هایی را اکران کردیم که فکر نمی‌کنم در شرایط غیر کرونایی هم فروش خوبی داشته باشند چه برسد به اینکه در این روزهایی که مردم به سختی به سینما می‌روند فروش خوبی داشته باشند.

متأسفانه اولین اماکنی هم که برای تعطیلی در نظر گرفته می‌شود، مراکز فرهنگی و هنری است. اما در حال حاضر رستوران رفتن خطرناک‌تر است یا سینما رفتن؟ واقعیت این است که سینماها در رعایت مسائل بهداشتی به طور جدی عمل می‌کردند. این‌طور که خودم شاهد بودم در سینما باغ کتاب و دیگر سینماهای کشور با هزینه‌های زیادی، تلاش شده بود تا بهداشت و نکات مهم رعایت شود. اما متأسفانه بار دیگر سینماها بسته شد و تا سینماها در حال جان گرفتن بود بار دیگر تعطیل شد.

اما سینماها اگر بار دیگر بخواهد باز شود باید زمانی این بازگشایی صورت بگیرد که تکلیف موج سوم کرونا روشن شده باشد و مردم ترسشان کمتر شده باشد. اما از سوی دیگر باید فیلم خوب هم اکران شود که برای این منظور باید ارشاد حمایت کند؛ خصوصاً اینکه سینماها باید با 50 درصد ظرفیت اکران فیلم نمایش دهند. دوم اینکه حتماً باید در حوزه اطلاع‌رسانی کمک شود مجموعه‌هایی مانند صداوسیما و شهرداری باید اطلاع‌رسانی کنند. بعد از موج اول کرونا آن‌قدر در اطلاع‌رسانی بازگشایی سینماها کم‌کار شده که انگار سینماها بسته بود و بسیاری از مردم فکر می‌‌کردند که اصلاً سینماها بازگشایی نشده و بسته است. غیر از شبکه‌های اجتماعی، تلویزوین و شهرداری اطلاع‌رسانی دقیق و خوبی انجام نداند و باعث شد که از سینماها استقبال نشود.

فیلم , سینما , پردیس های سینمایی ,

باید ترس مردم از سینما رفتن ریخته شود. وقتی که داخل سینماها و رعایت پروتکل‌های بهداشتی آنجا نمایش داده شود و شعار سینما زنده است بیان شود شاهد برگشت مردم به سینما خواهیم بود. مردم سینما رفتن را دوست دارند و می‌خواهند که دور هم فیلم را تماشا کنند. البته فیلمِ خوب دوست دارند تماشا کنند نه فیلم‌هایی که اقبالی برای تماشای آنها وجود ندارد.

در سال قبل فیلم خوب کم نساخیتم اما تهیه‌کننده‌ها نگران برگشت سرمایه‌اند و برای همین ورود به اکران نکردند. باید دولت حمایت کند تا مردم هم اقبال کنند به شرطی که باز کردن سینماها با عجله همراه نباشد. اگر سینما باز باشد اما شرایط دیگر موجود نباشد، نتیجه‌ای حاصل نخواهد شد.

شهرداری حتی حال ما را هم نمی‌پرسد

* حجم بدهی سینماداران به دفاتر پخش بسیار سنگین است. علت عدم تسویه حساب سینمادران با تهیه‌کننده‌ها و دفاتر پخش چیست؟ سینمای شما برای حل این مشکل چه کرده است؟

درباره بدهی سینماها به دفاتر پخش باید بگویم که در وهله اول متوجه این مشکلیم؛ مجموعه سینمایی باغ کتاب نیز با دفتر پخش مرتبط است و خودش در حال حاضر مطالباتی نیز دارد. حق با تهیه‌کننده و پخش‌کننده‌ها است اما این نکته مهم است که سینما یک چرخه طبیعی در اقتصاد دارد، زمانی سینما فروش خوب دارد و زمانی فروشش کم است. سینمادار باید برنامه‌ریزی کند برای پرداخت بدهی‌هایش. مثلا بهمن و اسفند زمان خوبی برای فروش نیست. نوروز بهترین زمان برای فروش فیلم است که آن را از دست دادیم. سینما غیر از درآمدی که از گیشه دارد هزینه‌های زیادی بر آن درآمد دارد از نیرو انسانی گرفته تا هزینه‌های بالادستی، جاری، هزینه شارژ و... برای همین طی یک سال درآمد مجموعه‌های سینمایی در طی سال معنا پیدا می‌کند.

ما آماده بودیم که با اکران نوروزی بخش بزرگی از مشکلات بدهی و حتی دیگر هزینه‌ها را پرداخت کنیم. متأسفانه کرونا باعث شد که درآمد از سینما دور شد اما ما مانند اکثر سینماها هزینه‌های دیگرمان مانند حقوق کارکنان، پاداش و... را پرداخت کنیم و برای همین تنها بخش کوچکی از پول ما باقی ماند که منتظر ماندیم تا با وامی که وزارت ارشاد تهیه بکند بتوانیم پول دفاتر پخش را پرداخت کنیم. ما و چند سینمای دیگر جزو اولین سینماهایی بودیم که به سازمان سینمایی اعلام کردیم که آماده‌ایم تا وام بگیریم. با هر شرایطی که تعیین بشود با سرعت پول تهیه‌کننده‌ها را بدهیم. اما هنوز وام پرداخت نشده است با پرداخت آن سعی می‌کنیم به سرعت این بدهی تسویه شود. البته ما بدهی سنگینی نسبت به دیگر سینماهای دیگر خصوصاً دولتی نداریم اما ما هم تعهد داریم که این بدهی تسویه شود.

نکته مهم این است که این چرخه زنجیروار شده است. مثلاً برای نوروز برنامه‌ریزی سفر کردند اما یکباره با کرونا برنامه‌ها خراب شد. بعد از این مردم مطالبه داشتند که پولشان برگردد. با اینکه آژانس‌ها و استارت آپ‌ها پول داشتند اما بازگشت این هزینه‌ها تا سه ماه طول کشید و خُرد خُرد پول مردم را دادند پس این مشکل کرونا و بدهی‌ها در تمام دیگر بخش‌های کشور زنجیروار به هم وصل است. مجموعه ما تا الان 15 میلیارد ضرر کرده است. جالب است که مطالباتی از شهرداری داشتیم که نتوانست پرداخت کنند. شهرداری  پیشنهاد داد تا سینما را به ما بدهد و مورد بهره‌برداری قرار بگیرد ما نیز سینما را اجاره کردیم و سینمایی که هیچ نام و نشانی نداشت بعد از 3 ماه توانست رتبه فروش سوم را داشته باشد.

اما الان خود ما هم گیریم و شهرداری هم برای ما اجاره و حتی شارژ هم محاسبه کرده است. به شهرداری پیام می‌دهیم که درگیر مشکلیم اما اعتنایی نمی‌کند و مدام می‌گویند که بررسی می‌کنیم. نهادی به بزرگی شهرداری تهران نتوانست مطالبات ما را پاسخ بدهد.

مطالبه ما از شهرداری توسط آنها تأمین نشده است و به ما پرداخت نکردند. پیرو آن بحث اجاره سینما مطرح شد و کارشناس دادگستری عددی را مشخص کرد و بر اساس آن با ما قرار داد بست که هنگام راه‌اندازی میزان اجاره این چند سال را محاسبه و از حساب ما کسر کردند و سینما را به ما دادند.  اما با اینکه سینماها تعطیل است دوستان به ما هیچ اعتنایی ندارند و حتی دریغ از یک پیگری و یک وقت ملاقات برای حل این مشکل. در بخش خصوصی خیلی‌ها اجاره‌ها را بخشیدند اما در این سو هیچ خبری از ما و حال ما برای حل این مشکل نگرفتند که حتی سنگ‌اندازی هم کردند و سال قبل در سینما را شبانه بستند و مخاطبین را به سینما راه نداند که البته بعدش با رأی قوه محترم قضائیه درب سینمای ما باز شد و روال خودش را از سر گرفت. البته انجمن سینمادران هم از ما حمایت کردند. همین‌طور که انتظار ما و دیگر سینماداران همچنان مطالبه‌گری و حمایت است.

اکران فیلم‌های خارجی می‌تواند به سینما رونق ببخشد

* آیا اکران فیلم‌های خارجی بعد از بازگشایی می‌تواند کمکی به حل بحران کم رونقی سینماهای کشور بکند؟ نظر شما چیست؟

درباره اکران فیلم خارجی نیز من هم جزو موافقان آنم منتها به صورت محدود یعنی اینکه در حد گسترده نباشد تا فیلمسازان ما ضرر نکنند. اتفاقی که فیلم خارجی رقم می‌زند این است که ذائقه مخاطب متفاوت می‌شود و به تبع دوستان فیلمساز ما هم کمی از نظر فنی و کیفی و هنری در مسیر ساخت خود را تغییر می‌دهند. نکته مهم دیگر بحث کپی‌رایت است چون نمی‌توانیم رایت بخریم  واسطه‌‌ها هم به ما نمی‌فروشند چون عموماً همه آمریکایی‌اند. با اکران فیلم‌های خارجی که همه در خانه‌ها دیدند اتفاقی نخواهد افتاد و دردی دوا نمی‌شود. اگر می‌خواهیم اکران کنیم باید فیلم غیر آمریکایی بگیریم و به خود پخش‌ها اختیار بدهیم که فیلم خارجی اکران کنند تا سینما رونق پیدا کند. اما با اکران یکسره فیلم خارجی در سینما مخالفم زمانی که فیلم خوب نیست مانند ایام عزاداری و بهمن و اسفند و امثال آن فیلم خارجی بگذاریم و می‌تواند کمک به رونق سینما کند.

انتهای پیام/

ارسال نظر
نام:
* نظر:
* captcha:

روایت صبح آخر؛درباره زندگی شهید مجید شهریاری

خواب آمریکا را آشفته کردند!

تضاد‌های جامعه آمریکا در آثار هالیوود

فجر ۳۹ شاید بهار ۱۴۰۰

این شعر، هیولایی است؟

کتاب‌های میلیون دلاری داروین گم شدند!

آرشیو «روایت فتح» انحصاری نیست

آیا تعداد فیلم‌ها برای برپایی جشنواره کافی است؟

جمعه‌بازاری به نام «بلک فرایدی»

در عدالت، عمل بر سخن باید سبقت گیرد

جشنواره فیلم مقاومت می‌تواند در مسائل منطقه نقش‌آفرینی کند

مستندسازان ایرانی دست پر از «ژان روش» برگشتند

سینما و تلویزیون به وقت امنیت

امواج توئیتری و بازآفرینی کنش‌گری سیاسی در ایران

شیخ حسن راستگو؛ معلم خلاقیت

«عدالت‌خانه» یا دغدغه فراگیرِ ملیِ «سفارت‌خانه»

ایثار محمد با اهدای اعضای بدنش کامل شد

نگاهی به چهره‌های محبوب و مؤلفه‌های چهره شدن در سینمای پس از انقلاب

از یاد سردار سلیمانی تا مسابقه‌ای برای منتقدان سینمایی

نیازی به کار‌های عجیب و غریب برای جذب بیننده نیست

نفوذ به لانه جاسوسان

عقاب‌های پرسوخته در اوج آسـمان‌ها

منتظر حوادث غافلگیرکننده باشید

از دوران نمایندگی مجلس تا تولید «شب‌های مافیا»

تاریخ شفاهی حاج‌صادق آهنگران

امام را به عنوان الگوی زندگی خود انتخاب کردم

نگاهی به مصرف فرهنگی کودکان به بهانه روز کودک

فضای سایبر چقدر به رنگارنگ شدن سینما کمک می‌کند؟

هنوز فرصت‌هایی برای دسترسی به کتاب هست

پیدایش گروه­‌های ‌تروریستی با شعار جهادی