انتخاب درست بازیگران «سهراب» و «هاشم»؛
سریال «از سرنوشت» توانست زیست-جهان کودک و نوجوان را در بستر درامی اجتماعی صورت بندی کرده و اثری موفق ارائه کند.
به گزارش «سدید»؛ پیش از سریال «از سرنوشت» محمد رضا خردمندان را با فیلم خوب «بیست و یک روز بعد» در سینما شناختیم. فیلمی قابل تامل در سینمای نوجوان. حالا او در «ازسرنوشت» بار دیگر دغدغه‌های خود را درباره دنیای کودک و نوجوان با رویکردی آسیب شناسانه به تصویر می‌کشد.

او در فصل‌های یکم و سوم توانسته قطار قصه را در ریل خود به خوبی هدایت کند و البته بذرافشان، کارگردان فصل دوم سریال نیز با نگارش فیلمنامه دو سریال تب سرد و خط قرمز توانایی خود را در بازنمایی مسائل نوجوانی و جوانی اثبات کرده است. ضمن اینکه قصه‌های آن مماس با مسائل روز جامعه ودغدغه‌ای اجتماعی است که همین مساله توانست مخاطبان باطیف‌های سنی و سلیقه‌ای مختلف را جذب خودکند.

 
از سوی دیگرپخش این سریال از شبکه دو که بیش از شبکه‌های سراسری دیگر به کودک و نوجوان توجه داشته، انتخاب هوشمندانه‌ای بود. سریالی که در سه فصل مجزا، روایتی بیوگرافیک داشته و هر یک از فصل، فرازی از زندگی شخصیت‌های قصه را به تصویر می‌کشد. قصه سهراب و هاشم از کودکی تا بزرگسالی.

از این رو «از سرنوشت» سریالی زندگینامه‌ای است که با تکیه بر ظرفیت تعلیق آفرین سرگذشت کاراکتر‌ها پیش می‌رود وبه رمزگشایی تدریجی دست می‌زند. این روایت البته با یک پیش قصه آغاز می‌شود. بعد از ده سال که به گناه نکرده درگیر زندان شده حالا برگشته است و به دنبال پسر گمشده اش می‌گردد تا به آغاز قصه که در یک مدرسه شکل می‌گیرد وصل می‌شود. پیرنگ اصلی «ازسرنوشت» را بایدرفاقت ودوستی دانست. سهراب و هاشم که در خانه الیاسی به سرپرستی آقای خندان احداث شده رفاقتی عمیق را رقم میزند. آن‌ها آرزو‌های بزرگی را درسرمی‌پرورانند و فراز ونشیب‌های زندگی‌شان محور روایت اتفاقات این سریال می‌شود. درپس فراز و نشیب‌های این رفاقت، آنچه به پیام کانونی درام بدل می‌شود «امید» و «اراده» است.

اینکه انسان می‌تواند با تکیه بر امید و اراده که حاصل آن تلاش و همت خودآگاهانه است، سرشت و سرنوشت خود را رقم بزند. این معنا را می‌توان در عنوان سریال هم نشانه شناسی شده که به شکل تلویحی تاکیدی براین گزاره است که سرنوشت را می‌توان از سرنوشت. سهراب و هاشم که دو بچه پرورشگاهی هستند با اراده و همتی که به خرج می‌دهد پس از عبور از فراز و نشیب‌های پر پیچ و خم زندگی، افسار زندگی را به دست می‌گیرند.

از این حیث «از سرنوشت» قصه‌ای راهگشاه برای غصه این روزگار است. روزگاری که یاس و نومیدی بر جامعه به ویژه نسل جوان غالب شده و به سرنوشتی محتوم تن داده اند. مخاطب که در فصل اول و دوم با کودکی و نوجوانی هاشم و سهراب همراه شده بود اینک در فصل سوم سرگذشت آن‌ها را در جوانی دنبال میکند. خوشبختانه شخصیت پردازی‌ها به واسطه زمان دراماتیکی که وجود داشت به قوام یافتن کاراکتر‌ها و باورپذیری آن‌ها در نزد مخاطب کمک کرد.

واقعیت این است که مجموعه «از سرنوشت» روایت متفاوتی از زندگی کودک و نوجوان است که هوشمندانه به سراغ دو کودک بی سرپرست رفته و چالش‌ها و دغدغه‌های آن‌ها را به تصویر کشیده. قصه‌ای که جای آن در سریال‌های تلویزیونی خالی بود. این نقصه قوت نه فقط در قصه و شخصیت هایش که در انتخاب بازیگران برای نقش آفرینی هم قابل ردیابی است. استفاده از کودکان و نوجوانان در نقش‌های مرتبط به خودشان هم جسورانه بود هم مدبرانه که با هدایت خوب کارگردان ثمر داد. بازی راستین عزیز پور و امیررضا فرامرزی برای دوران کودکی سهراب و هاشم و دارا حیایی و کیسان دیباج برای دوران نوجوانی از جمله نکات قابل توجه این سریال است.

واقعیت این است که سالهاست بر فقدان یا کمبود فیلم و سریال درباره کودکان و نوجوانان در سینما و تلویزیون ایران تاکید می‌شود. اما یا آنقدر تعداد این آثار کم بوده یا کیفیت آن نازل بوده که حالا می‌توان با سریال «از سرنوشت» نمونه موفقی را به عنوان الگو معرفی کرد. همچنان که در سینمای سال پیش نیز مجید مجیدی با بازگشت به سینمای خود یعنی سینمای کودک و نوجوان با ساخت فیلم «خورشید» درخشید و نماینده سینمای ایران در اسکار شد.

هم خورشید و هم از سرنوشت، رمز موفقیت خود را مدیون قصه‌ای پرکشش، شخصیت پردازی درست، روایت اندازه، داستانی پرفراز و نشیب و بازی خوب کودک و نوجوان خود هستند.

«ازسرنوشت» هر چه جلوتر رفت قصه‌ای جذاب‌تر شد و از مصالح داستانی خود نکاست. نگاه روانشناختی/جامعه شناسی در این سریال کمک کرد تا مخاطب به دنیای درونی کودکانه و نوجوانانه شخصیت‌های اصلی نزدیک شود و احساسات و روابط آن‌ها را درک کند. به عبارت دیگر «از سرنوشت» توانست زیست-جهان کودک و نوجوان را در بستر درامی اجتماعی صورت بندی کرده و اثری موفق ارائه کند.

انتهای پیام/
ارسال نظر
نام:
* نظر:
* captcha:

هویتی که در «روح» سرگردان است

نقش آمریکاو انگلیس در جنگ تحمیلی

شعر انقلاب با پذیرش قطعنامه از تب و تاب افتاد

افغانستان فقط طالبان نیست

«خون غزل» از چه زاویه‌ای به زندگی شهید نواب می‌پردازد؟

جشنواره اسباب بازی؛ رویداد گمشده

تأثیر متقابل سینماونقاشی انکارشدنی نیست

خبری از برگزاری کنسرت‌ها در شهر تهران نیست

۱۰ فیلم کنجکاو ‌برانگیز

جزییات «نون. خ۳» از زبان سعید آقاخانی

ضدحمله گاو‌های بورس تجسمی به حواشی استاد پرحاشیه

خانواده فراموش شد و همه‌چیز لاکچری شد!

تعبیر پیامبر صلوات الله علیه از یک حکم قرآنی

از شگفتی‌سازان حراج تهران تا رکوردهای تازه

سینمای ایران چرا «افسرده» است؟

به بن‌بست رسیدن راهبرد کشتن و سوزاندن!

مهم‌ترین دلیل کمبود فیلم‌های دفاع مقدس عدم‌حمایت از این فیلم‌هاست

دوست دارم مردم تلویزیون ببینند نه ماهواره!

حامیان مالی نمایندگان ملت آمریکا چه کسانی هستند؟

نقش آیت الله مصباح در تقویت بنیه فکری جوانان انقلابی

شاه، غرب را به خیانت متهم می‌کرد

از حضور ۲۳ فیلم اولی تا داور‌هایی که روزی ۴ فیلم می‌بینند

«باخانمان»، قصه تلخ و شیرین آدم‌های امیدوار

ماجرای یک ممنوع‌الکاری عجیب

اعتمادیان مصداق بارز خیراندیشی بود

چرایی حضور ایران در سوریه!

برای ساخت فیلم ملی و ضدنژادپرستی تنهایم گذاشتند

هیجان جشنواره فجر برای آشتی مردم با سینما

سهم بالای فیلم‌اولی‌ها در ویترین جشنواره سی‌ونهم

جای ادبیات کلاسیک ایران در بازار ارمنستان خالی‌ست