جریان‌شناسی سیاسی و اجتماعی سینمای ایران از منظر ادراک سازی برای جامعه ایرانی
سینمای ایران از ابتدای حضور خود در جامعه ایرانی به دلیل جذابیت‌های بصری آن از یک سو و از سوی دیگر امکان جهت دهی محتوای آن توسط صاحبان قدرت و سرمایه (به خصوص در روز‌های نخستین حضور خود که رقیب دیگری نداشت)، بسیار مورد توجه قرار گرفت و پس از طی فراز و نشیب‌های فراوان در ۳ گردش حکومت (قاجار، پهلوی و جمهوری اسلامی) به وضعیت فعلی آن رسیده است. حال باید دید که هنر هفتم طی عمر نه چندان بلند خود در تاریخ این کشور چه دستاورد‌هایی را به ارمغان آورده و از آن مهم‌تر چه ادراکی از فضای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی به مخاطبان القا نموده است.
گروه فرهنگ و هنر «سدید»؛ فردین آریش: سینما در طول فعالیت بیش از ۷۰ ساله خود در ایران، از زمان مظفرالدین شاه تا پهلوی دوم، تغییرات شگرفی را تجربه کرده است و از فعالیتی ابتدایی به صنعتی پرسود مبدل شده است. بیشترین تغییرات در سینمای ایران در سال‌های پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ رخ داد. در این دوره ساختن فیلم‌های شبه تاریخی و نمایش وفاداری به شاهان، نشان از تلاش حکومت در مشروعیت‌سازی داشت و سیاست‌های اعمال سانسور با شدت و جدیت دنبال می‌شد. در عین حال معدود فیلمسازانی وجود داشتند که به مضامین اجتماعی می‌پرداختند؛ به گونه‌ای که توانستند در ذهن جامعه تاثیرگذار باشند و نیز تماشای آثار آنان در عصر حاضر می‌تواند تا حدودی تصویری را از جامعه آن روز بازنمایی کند؛ بنابراین سینما از یک سو به عنوان رسانه‌ای جریان ساز و تاثیرگذار بر جامعه اهمیت دارد و از دیگرسو به واسطه وجه تاریخ سازی و انعکاس دقیق‌تر حال و هوای هر عصر باید مورد توجه قرار گیرد. پژوهش حاضر با توجه به این دو مهم، سعی دارد ضمن تشریح روند تغییرات سینمای ایران در دو بازه قبل و بعد از انقلاب، به بررسی تاثیرات اجتماعی و سیاسی سینمای ایران به ویژه در دهه‌های متاخر بپردازد.
سینمای ایران از ابتدای حضور خود در جامعه ایرانی به دلیل جذابیت‌های بصری آن از یک سو و از سوی دیگر امکان جهت دهی محتوای آن توسط صاحبان قدرت و سرمایه (به خصوص در روز‌های نخستین حضور خود که رقیب دیگری نداشت)، بسیار مورد توجه قرار گرفت و پس از طی فراز و نشیب‌های فراوان در ۳ گردش حکومت (قاجار، پهلوی و جمهوری اسلامی) به وضعیت فعلی آن رسیده است. حال باید دید که هنر هفتم طی عمر نه چندان بلند خود در تاریخ این کشور چه دستاورد‌هایی را به ارمغان آورده و از آن مهم‌تر چه ادراکی از فضای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی به مخاطبان القا نموده است.این موضوع در سه بخش «سینمای قیل از انقلاب»، «سینمای پس از انقلاب» و «سینمای ایران در جشنواره های فیلم جهانی» پیگیری شده است.

 /انتهای پیام/

ارسال نظر
نام:
* نظر:
* captcha:

کدام فیلم با پولشویی میلیاردی ساخته شد؟

«خندوانه» غبار حاشیه‌ها را کنار می‌زند؟

اینستاگرام با کمک خودتان، مسائل خصوصی را عمومی می‌کند

هیتلر چگونه به یهودی‌ها می‌نگریست؟

الگوسازی هم از دست حوزه هنری رفت هم بنیاد سینمایی فارابی!

نویسنده‌ای که «پس از کمونیسم» با تنفس در هوای پاریس آرام می‌شود!

بازار بی‌ضابطه کتاب کودک و نوجوان

بیشتر بخرید، جایزه ببرید!

مشغله‌های بانوان مانع نویسندگی می‌شود؟

حاشیه های «آقازاده» با یک «رویای آجری»

ساز ناکوک «کرونا»، «موسیقی ایرانی» را آنلاین کرد!

سینماگران دولتی اما مستقل!

رسانه‌ها با کرونا چگونه کنار آمدند؟

اصالت به سرمایه در سینما باب شده است

ایران واقعیتی وارونه در دوربین غربی‌ها!

شوخی با سریال‌های قدیمی در «افسانه هزارپایان»

خلقیات ایرانیان در ترازوی روشنفکرانه!

لایه‌های پنهان تصمیم صدام برای حمله به کویت

وقتی نظارتی بر تولیدات سینمای ایران وجود ندارد!

شناخت پدیده‌ای به اسم اروپای شرقی و غربی‌ در «کافه اروپا»

داستان، خاطره را روئین‌تن می‌کند

اینستاگرام توسط چه کسانی مدیریت می‌شود؟

کرونا و مردمی که امروز بیشتر کتاب می‌خوانند

تلویزیون روی دور تکرار

رویارویی مستقیم با آمریکا در «شکار هیولا»

هجمه هنر هندی به دموکراسی خشونت‌بار

تبلیغات نارسای مسئولین قوه قهریه

سینمای قهرمان‌پرور در بحبوحه جدال تمدنی

بازار و سرمایه سینما را می‌گرداند نه مدیران!

سریال «تهران» سرآغازی برای مبارزه در عرصه رسانه‌ای