پایگاه تحلیلی فرهنگ سدید

تفسیر آیه‌ای از قرآن به مناسبت روز هشتم ماه مبارک رمضان؛

اعتماد به ظرفیت های مردمی، یا اعتماد به دشمن؛ کدامیک راه حل پیشرفت کشور است؟

ماه مبارک رمضان، ماه قرآن و تلاش برای فهم بیشتر معارف قرآن است. از سوی دیگر نظام اسلامی ما در سال‌های اخیر با چالش‌های سیاسی متعددی مواجه بوده است که اصلی‌ترین راه برای غلبه بر این چالش ها، افزایش فهم و بصیرت سیاسی مردم است.

تاریخ انتشار: ۱۶:۰۱ - ۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۸

به گزارش فرهنگ سدید؛ شبیر فیروزیان: ماه مبارک رمضان، ماه قرآن و تلاش برای فهم بیشتر معارف قرآن است. از سوی دیگر نظام اسلامی ما در سال‌های اخیر با چالش‌های سیاسی متعددی مواجه بوده است که اصلی‌ترین راه برای غلبه بر این چالش ها، افزایش فهم و بصیرت سیاسی مردم است؛ قرآن کریم کتابی بصیرت بخش است؛ «هذا بَصائِرُ لِلنَّاس؛ این قرآن برای مردم بصیرت‌ها آفرین است.» (جاثیه/ ۲۰) و تمسّک به آیات قرآن در تحقق این امر مهم کمک شایانی خواهد کرد. فرهنگ سدید تلاش دارد در طول ماه مبارک رمضان، هر روز بامحوریت یک آیه شریفه به برخی سؤالات و شبهات سیاسی - اجتماعی پاسخ دهد.
به مناسبت روز هشتم ماه مبارک رمضان، با اشاره به آیاتی از قرآن کریم با محوریت پیشرفت به برخی سؤالات و شبهات سیاسی پیرامون این موضوع پاسخ می‌دهیم.

اعتماد به ظرفیت های مردمی، یا اعتماد به دشمن؛ کدامیک راه حل پیشرفت کشور است؟

یکی از اصلی ترین شاخصه های دولت انقلابی، اعتماد به مردم و استفاده بهینه از ظرفیت مردم برای پیشبرد امور جامعه است. یکی از داستان های عبرت آموز قرآن کریم که در آن به این مطلب اشاره شده است، ماجرای ذوالقرنین است. او فرد باهوش و پرکاری بود که ظاهراً تحت ولایت یکی از پیامبران الهی و با استفاده درست از ظرفیت ها و منابع خدادادی به گره گشایی امور مردم در مناطق مختلف اقدام می کرد:

«إِنَّا مَكَّنَّا لَهُ فِي الْأَرْضِ وَ آتَيْناهُ مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ سَبَباً؛ ما به او در روى زمين، قدرت و حكومت داديم؛ و اسباب هر چيز را در اختيارش گذاشتيم.» (کهف: 84)
در یکی از این موارد، او با مردمی برخورد کرد که از آزار دشمنانی که در نزدیکی آنان زندگی می کردند و به غارت آنان می پرداختند، به ستوه آمده بودند. آنان به ذوالقرنین پیشنهاد دادند تا در قبال مزدی که به او خواهند داد، برای آنان سدّی بسازد که از تهاجم و آسیب دشمن به آنان جلوگیری نماید:

«قالُوا يا ذَا الْقَرْنَيْنِ إِنَّ يَأْجُوجَ وَ مَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجاً عَلى‏ أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنا وَ بَيْنَهُمْ سَدًّا؛ (آن گروه به او) گفتند: «اى ذو القرنين يأجوج و مأجوج در اين سرزمين فساد مى‏كنند؛ آيا ممكن است ما هزينه‏اى براى تو قرار دهيم، كه ميان ما و آنها سدّى ايجاد كنى؟!» (کهف: 94)

ذوالقرنین ضمن رد پیشنهاد گرفتن مزد از آنان، با اتکاء به امداد الهی، تنها از آنان خواست تا آستین ها را بالا زده و به کمک او بشتابند تا چیزی محکم تر از سدّ (رَدم) برای آنان بسازد:

«قالَ ما مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ رَدْماً؛ (ذو القرنين) گفت: «آنچه پروردگارم در اختيار من گذارده، بهتر است (از آنچه شما پيشنهاد مى‏كنيد)! مرا با نيرويى يارى دهيد، تا ميان شما و آنها سدّ محكمى قرار دهم!» (کهف: 95)

تعبیر «ما مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ» در این آیه شریفه نشان دهنده اعتماد ذوالقرنین به امداد خداوند و تعبیر «فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ» نشان دهنده استفاده بهینه از ظرفیت مردم در پیشرفت جامعه و مقابله با هرگونه تهاجم امنیتی و اقتصادی دشمن است.

حاصل این اعتماد به خداوند و استفاده بهینه از ظرفیت مردم، این بود که در برابر هر نوع از تهاجم و فشار دشمن بیمه شدند:

«فَمَا اسْطاعُوا أَنْ يَظْهَرُوهُ وَ مَا اسْتَطاعُوا لَهُ نَقْباً؛ (سرانجام چنان سدّ نيرومندى ساخت) كه آنها [طايفه يأجوج و مأجوج‏] قادر نبودند از آن بالا روند؛ و نمى‏توانستند نقبى در آن ايجاد كنند.» (کهف: 97)

مسئولین اجرایی، اگر بجای کدخدا و دوستانش، به مردمشان ایمان و اعتماد قلبی داشته باشند و در عمل نیز از ظرفیت های مردمی (بخصوص جوانان) برای اصلاح امور کشور استفاده نمایند، آنگاه تا حد زیادی کشور را در برابر تهاجم اقتصادی دشمن بیمه کرده اند.

خداوند متعال در آیه ای دیگر، به پیامبر اسلام توصیه می نماید که در برابر خدعه های دشمن فقط و فقط نگاهش به خدا و مردم باشد:

«وَ إِنْ يُريدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنينَ؛ و اگر (دشمنان) بخواهند تو را فريب دهند، خدا براى تو كافى است؛ او همان كسى است كه تو را، با يارى خود و مؤمنان، تقويت كرد.» ‏ (انفال: 62)

به همین دلیل است که خداوند متعال در توصیه ای بسیار مهم و راهبردی، از پیامبر(ص) می خواهد تا هیچگاه (نه در زندگی فردی و نه در تصمیمات حکومتی) نگاهش را به اموال دشمنان ندوزد:

«لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى‏ ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ‏؛ هرگز چشمانت را به نعمتهاى (مادّى)، كه به گروه‏هايى از آنها [كفّار] داديم، ميفكن!» (کهف: 88؛ همچنین با اندکی اختلاف: طه: 131)

نگاه به خارج از مرزها، که ایده اصلی جریان غیرانقلابی درون نظام اسلامی برای اداره کشور است، حاصلش چیزی جز «نابودی تولید» و «از بین بردن نیروی انسانی کارآمد» نیست:

«وَ إِذا تَوَلَّى سَعى‏ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيها وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْل؛ و آنان (منافقان) هنگامی که رياستى يابند، كوشش مى‏كنند كه در زمين فساد نمايند و «كشت» و «نسل» را نابود می سازند.» (بقره: 205)

ارسال نظرات
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربیننده ترین ها
آخرین عناوین